วันนี้เป็นวันเกิดเราอะ นิ่ม(เพื่อนมัธยมอะ)ส่ง Message  มาด้วยตั่งแต่เช้า วันนี้เกือบสายอะ เราตื่นสายไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่แค่เกือบ สายอะ สายไป 5 นาที แล้ววันนี้เพื่อนๆทำ Surprised เอาเค้กวันเกิดมาให้ อึ้งเลย แล้ววันนี้ฝนตก เราวิ่งตากฝนตั้ง 2 รอบ แฉะเลย กลัวไม่สบายอะ แต่ก็ช่างมันเถอะ ตากฝนมาแล้วนิ ก็ขออย่าให้ไม่สบายเลย แต่ถ้าไม่สบายละก็ ก็ขอให้ถึงวันเสาร์เลยนะ อ๋อ วันนี้พี่ๆปี 2 เรียกไปคุย พี่พูดซะทำเอาเราซึมไปเลย รับรู้ถึงความห่วยขอปี 1 เลย

     ก็ไม่มีไรหรอก ถ้าเพื่อนมหาลัยของเราเข้ามาอ่านนะ ช่วยทำตัวให้มันดีหน่อยละกัน เคารพรุ่นพี่บ้าง อ๋อ รักษาสุขภาพกันด้วย เป็นห่วงจ้า

     วันนี้ความจิงมีเรียนบ่าย แต่ว่าอาจารย์ไม่อยู่เพราะงั้นก็เลยไม่มีเรียน เราก็เลยซักผ้าและนั่งเล่นเน็ตตั้งแต่สิบโมงเช้าถึงเที่ยง แล้วมามหาลัยฯ ถึงมหาลัยฯก็ตรงเข้าห้องคอมเล่นเน็ตต่อ ที่ต้องมามหาลัยฯก็เพราะเรามีประชุมเชียร์ของเมเจอร์ตอนเย็น แล้วเราก็เกิดอาการปวดหัว เป็นไข้นิดหน่อย ก่อนเข้าประชุมเชียร์ เลยทานพาราไปเม็ด ไม่หายอะ เม็ดเดียวไม่เคยพอ เลยต้องกินทานอีกเม็ด อืม ดีขึ้น วันนี้มีเรื่องนิดหน่อยอะ ก็อยากจะขอโทษพวกรุ่นพี่นะค่ะ

    

     วันนี้เค้าตื่นสายอะ ตื่นแปดโมงอะ เค้ามีเรียนสิบโมง ผลก็คือไปสาย ไปถึงสิบโมงครึ่งอะ ไปถึงเรียนเคมี ไม่รู้เรื่องเท่าไหร่เลยอะ มันไม่ต่อ ไม่น่าไปสายเลย แล้วตอนเย็นมีพิธีปิดสอนน้องร้องเพลง พี่เค้าก็ให้กลุ่ม1- 4 เป็นตัวแทนไปร่วม เราอยู่กลุ่ม1 เลยโดนด้วย กว่าจะเลิกก็ 6 โมงกว่า เราก็กลับบ้านใช่มะ พอดีแม่นัท(เพื่อนที่มหาลัยฯ) จะไปหมอชิตเราเลยติดรถไปลงด้วย ตอนแรกก็กะจะรอ 177 แต่เห็นสาย 3 แล้วจำได้ว่ามันผ่าน พอนั่งไปก็คิดว่ามันจะไปทางไหน แล้วมันก็มาลงตรงที่รถไฟฟ้าที่กำลังจะเสร็จตรงฝั่งธนฯ แล้วเราไม่รู้จักทางอะ เค้าบอกว่าให้ไปขึ้นคันหน้า แต่คันหน้าออกไปแล้ว เราก็เลยเดินอะ แต่เราไม่ค่อยรู้ทาง คิดว่าทางที่คนอื่นๆเดินกันมันน่าจะโผล่ออกมาถึงบ้านได้ใช่มะ สรุปมันก็มาถึงอะนะ แต่เดินมาถึงครึ่งทางแล้วงง เลยโทรให้แม่บอกทาง แม่ก็บอกไม่ถูกอีกเลยบอกว่าจะมารับ ในที่สุดก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย

     นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้าไม่รู้จักทาง ควรเรียกรถซะ ไม่งั้นถ้าหลงจะลำบาก

     วันนี้มีเรียนเช้า เลยต้องตื่นเช้า เกือบไปไม่ทันอะ รอรถตะลัยนานมาก คนเยอะมาก เลยไม่รอมอไซด์ วันนี้ Lab เคมีหนุกมาก ทำการทดลองแคตไอออน เสร็จเป็นกลุ่ม 2 แล้วก็ไปเรียนอังกฤษต่อบ่ายโมง เรียนเสร็จก็ไปเล่นเน็ตที่ห้องคอมของภาค รอสอนน้องร้องเพลงตอนสี่โมง เสร็จก็กลับบ้าน

     วันนี้มีเรื่องขำๆมาบอกสองเรื่อง เรื่องแรก คือ เราเข้าห้องน้ำแล้วใส่กลอนไม่ตรง กลายเป็นว่าไม่ใส่กลอน ดีนะที่ไม่มีคนผลักเข้ามา ไม่งั้น........ไม่อยากคิดเลย หน้าแตกแน่ เรื่องที่สองเรานั่งรถเมล์กลับอะ แล้วก็หลับตรงมาบุญคลอง สรุปว่านั่งเลยป้าย จะลงคลองสาน มาลงอิสรภาพ ต้องนั่งย้องกลับ เสียตังอีก

     เมื่อวานหลังจากที่เสียงประหลาดๆทำให้ตื่นขึ้นมาแต่เช้า ขอบอกว่าเช้าจิงๆ ตีห้าสี่สิบห้าอะ ก็เลยนั่งเล่นเน็ต แล้วพอสิบโมงก็รีบอาบน้ำแต่งตัว เพราะมีนัดมีตติ้งแฟนคลับ Twins ตอนเที่ยงที่มาบุญคลอง ตอนแรกก็กะว่าจะไปเช้าหน่อย เพราะจะเดินหาร้านขายรองเท้า Adidas  เราไม่ค่อยชอบมาบุญคลองเลย ร้านเยอะมากตั้งติดๆกัน เดินแล้วงง แต่ก็เพราะนั่งเล่นเน็ตเพลินไปหน่อยเลยไม่มีเวลาเลย แล้วก็นะตอนแรกว่าจะนั่ง 177 ไปมาบุญคลอง แต่รู้มะเรายังไม่ทันข้ามถนนมันก็มา เราข้ามถึงมันก็ออก แล้วก็ติดไฟแดง เราก็เดินไปอะนะ เกือบถึงแล้ว ไฟเขียว รถออก โครตโกรธเลย เราก็เลยข้ามเรือไปนั่งรถไฟฟ้าซะเลย เราไปถึงเที่ยงพอดี แต่อยากบอกว่าไม่รู้จักใครเลย เราก็เลยไม่กล้าเข้า ได้แต่เดินวนไปวนมาอยู่ชั้น 7 เพราะเค้านัดที่ร้านแม็ค จนเกือบบ่ายเราก็เลยเข้าไปซื้อแม็คมาทาน มีเบอร์เกอร์หมู กับไอติมโอรีโอ้ ระหว่างทานก็สอดสายตาหากลุ่มแฟนคลับ Twins เพราะเราเคยเห็นรูปของพี่นุช (แฟนคลับคนหนึ่ง) เราเจอพี่นุชที่โต๊ะๆนึง แต่ไม่แน่ใจ ไม่กล้าเข้าไปทัก กลัวหน้าแตก ทานไปได้อย่างละครึ่ง แล้วอิ่ม ก็เลยทิ้งแล้วเดินไปล้างมือ แล้วไงรู้ปะ เราก็ผ่านโต๊ะๆนั้น เห็นมี Magazine รูปอากิลกับนิค เราก็ไปล้างมือก่อน แล้วทำใจอีกนิด แล้วก็เข้าไปทัก สรุปว่าใช่อะ เราก็คุยๆ ถามบ้าง พอบ่ายสองเลยไปทานฟูจิกับพวกเค้า อ๋อพวกเรามีกัน 7 คน แล้วมาที่หลังอีกคน กินเสร็จก็เดินเล่นอีกนิดหน่อย แล้วเราก็โทรหาแม่ แล้วแม่บอกให้ไปหาที่สะพานควาย ก็เลยนั่งรถไฟฟ้าไปหา พอ 5 โมงครึ่งก็เดินทางกลับบ้าน แม่จะกลับไปเปลี่ยนเสื้อเพื่อไปงานแต่งของน้องเพื่อน แล้วก็ไปงานแต่ง กว่าจะกลับถึงบ้านก็ 3 ทุ่มครึ่ง กลับถึงก็นอนเลย

     เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เราก็ไปนอนค้างหอเพื่อนอะ เพราะวันเสาร์มีกิจกรรมพัมนามหาลัย กว่าจะได้นอนก็ดึกมาก เที่ยงคืนได้มั้ง แถมยังต้องตื่นเช้าอีก อยากบอกว่าง่วงโครต มาวันเสาร์เราก็เดินจากหอไปคณะ ระยะทางไกลมา น่าจะโลนึงได้มั้ง แบบว่าไกลสุดๆ แล้วก็รอเพื่อนๆ ประมาณ 7 โมงก็เรียกตั้งแถว แล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่ง คือเดินบ้าง วิ่งบ้าง แล้วแต่ช่วงอะนะ จากคณะไปประตูพหล1  ประมาณเกือบ 3/4 ของระยะทางตอนมาจากหอ แล้วก็นั่งตากแดดสวดมนต์ แล้วก็ตักบาตร ประมาณ 8 โมงกว่าๆ ก็เดินไปสักการะสามบูรพาจารย์ ระยะทางไม่เท่าไหร่ ใกล้หน่อย แต่ยืนตากแดดร้อนมาก 9 โมงได้มั้งก็กึ่งเดินกึ่งวิ่ง แต่วิ่งมากกว่า กลับคณะ แล้วก็พักผ่อนนิดหน่อย ทานไข่ต้มกับดื่มน้ำ แล้วก็ถึงเวลาในการพัฒนามหาลัย คณะเราเค้าจะปูอิฐตัวหนอน ฉะนั้นมันก็เลยต้องถมที่ อาจารย์ก็แบบงานให้แยกย้ายกันไปทำ กลุ่มเรากับอีกกลุ่มโดนขนทรายถมที่ แล้วมีพี่ปีสองมาช่วย เค้าก็ยืนกันเป็นแถว ค่อยๆขนส่งต่อๆกันใส่บุงกี้ จาก10 โมงถึงเที่ยง ได้พักไม่ถึง10 นาที่มั้ง เมื่อยมากๆ แต่อาหารกลางวันใช้ได้ มีข้าวกล่อง บาร์บีคิว ไอติมกะทิ แตงโม ฝรั่ง และก็ทานข้าวก็มีข้าวโพดแจกให้ทาน อิ่มมาก หลังจากทานเสร็จก็นั่งเล่น ถึงบ่ายโมง ก็เรียกรวมตัวเพื่อไปหอประชุมรับเหรียญรุ่น รับเสร็จก็กลับคณะ ทำแบบสอบถามนิดหน่อยก็ปล่อยให้กลับไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อมาร่วมงานตอนเย็น เราก็เดินจากคณะกลับหอ แต่เดินออกจากคณะมาได้เกือบจะครึ่งทาง เพื่อนๆเค้าก็เรียกรถเพื่อไปหอเพื่อนอีกคน เราก็ติดรถมาลงตรงสามแยก แล้วเดินกลับหอ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อ พอดีตอนเย็นฝนตกหนักมากๆ กิจกรรมก็เลยเลิกเร็วจากที่เลิก 5 ทุ่ม เป็นปล่อยตอน 5 โมงกว่า

    สรุปว่าวันนั้นทั้งวันเราเดินไปเป็นเยอะมาก เป็นโลเห็นจะได้ ปวดขาสุดๆ แถมวันนี้ดันปวดแขน ปวดหลังด้วย 

     เมื่อวาน ในที่สุดเราก็สามารถหาที่นอนได้ โดยการที่เราไปค้างหอเพื่อน ซึ่งอยู่ใกล้มหาลัย ที่นี้เราก็ไปไม่สาย และก็วันศุกร์เราก็กะจะไปค้างอีก เพราะวันเสาร์เค้านัด 6 โมงเช้า  แต่ว่าเมื่อวานเป็นอีกวันที่เครียด เพราะว่าเสื้อพี่เค้าก็มาบอกว่าสีโอโมไม่ได้ และไม่อยากจะบอกเลยว่าเรามีแต่สีนี้ ตั้ง 4 ตัว ซวยจิงๆ ก่อนจะซื้อทำไมไม่มีใครบอกเลยนะ  เปลืองตังจิงๆ แม่บ่นใหญ่เลย เวลาก็ไม่มี ดีนะที่นัท(เพื่อนที่มหาลัย) ซื้อมาให้ เลยรอดตาย แต่ยังมีเรื่องรองเท้าอีก ตอนซื้อก็ไม่รู้ว่าหัวแหลมไม่ได้ พึ่งมาบอกอีก เวลาก็กะชั้นชิดเข้ามา ไม่มีเวลาเลย ให้แม่หาให้ แต่มันก็ไม่ใช่แหล่งอีก สรุปว่ามีความโชคดีนิดหน่อยที่พี่น้ำแข็ง(รุ่นพี่ที่มหาลัย) ให้ยืม อยากจะบ้าตาย เครียดจิงๆ มหาลัยเริ่มไม่สวยหรูอย่างที่คิดซะแล้ว เริ่มไม่อยากเรียนเลย ถ้าไม่เรียนได้อาจจะทำไปแล้ว มาถึงวันนี้วันไหว้ครู พี่น้ำแข็ง(รุ่นพี่ที่มหาลัย) ฝากรองเท้ามากับแซม(เพื่อนที่มหาลัย) ที่เรารู้ก็เพราะพี่ปลา(รุ่นพี่ที่มหาลัย) โทรมาบอก แต่กว่าแซมจะมาเล่นเอาเราใจไม่ดีเลย ก็นัด 6 โมงเช้า ไม่อยากจะพูด แซมมา 7 โมง 15  เล่นเอาเราคิดว่าถ้าไม่มาเราจะโดดพิธีไหว้ครูเลยนะนี่ แต่ก็เพราะแซมมาสายเราเลยไม่ได้ไปอยู่หัวขบวน เพราะถ้าอยู่คงแย่ ขนาดใส่ถุงน่องนะ รองเท้ายังกัดซะ มันเล่นบีบตรงช่วงนิ้วก้อยข้างซ้ายซะ เจ็บมาก  ดีที่มีรองเท้าไปเปลี่ยน ไม่งั้นคงอาจขึ้นหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งว่า นศ.สาวสติไม่สมประกอบเดินเท้าเปล่า อ๋อ แถมตอนเช้าพึ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ถามว่าต้องใส่ถุงน่องยังไง ครึ่งขาหรือเต็มขา โทรถามเพื่อนมือแทบหงิก แถมมันต้องใส่เต็มขา แต่เรามีครึ่งขา อยากบอกว่าทำไม่มันซวยได้ขนาดนี้ เพื่อนๆก็มีแค่คู่เดียว หาซื้อก็ไม่ได้ ดีนะที่มีคนซื้อมาผิด แล้วออกไปหาซื้อ เลยฝากเค้าซื้อมาเผื่อ  ไม่งั้นรองเท้าคงกัดเละ

     สุดท้ายคงต้องขอขอบคุณผู้มีพระคุณทั้งหลายที่เป็นห่วงและช่วยเหลือเด็กน้อยตาดำๆ ที่น่าสงสารคนนี้ ขอบคุณค่ะ

     อยากบอกว่าวันนี้สบายมากๆ เรียนแค่วิชาเดียวเอง  เพราะมีซ้อมไหว้ครู แต่ที่ไม่ดีก็ตรงที่มีจัดขบวนแห่(มั้ง) แล้วเราดันได้เป็น1 ใน 6 ผู้โชคดีที่เป็นคนต้อง present  คณะของเมเจอร์ เอาเถอะ ก็ขอให้มันออกมาดีก็แล้วกัน แต่ที่จะแย่ก็วันไหว้ครูที่จะถึงนี่อะดิ นัด6 โมงเช้าอะ เราจะทำไงดี จะไปยังไงดี ใครมีความคิดดีๆ ก็ช่วยกันหน่อยแล้วกัน

     รักษาสุขภาพกันนะ ช่วยนี้ฝนตกบ่อย

     วันนี้เป็นวันจันอะนะ ก็คงจะรู้ๆกันอยู่  วันนี้เรามีเรียนเช้าอะ ต้องตื่นแต่เช้า แต่ก็........ช่างมันเถอะ แต่ว่า Labเคมี หนุกมากๆ เจอสอบก่อนเรียน อยากบอกว่าทำไม่ค่อยได้เลย ดีนะที่มีตัวอย่างให้อ่านก่อน เลยพอถูไถไปได้ ไม่งั้นตายแน่ แล้วหลังจากเรียน Lab เสร็จ ก็เที่ยงพอดี เราก็ไปกินข้าว ไม่กินข้าวก็ตายแน่ๆ เพราะไม่ได้กินข้าวเช้า แต่ว่านะกินข้าวครึ่งจานก็กินต่อไม่ไหว เพราะไรรู้ปะ ก็ก่อนกินเราดันกินน้ำเกือบหมดแก้วอะดิ เลยกินข้าวไม่ไหว แล้วพอสักบ่ายๆอะ ก็เริ่มหิว แย่จิงๆเลย แถมเรายังมีสอนน้องร้องเพลงตอนเย็น เหนื่อยมากๆ หิวก็หิว คอแห้งมากๆ ฝึกร้องกันสามเพลง ไม่ยากเท่าไหร่ เพื่อนๆนี่ตั้งใจร้องมาก เสียงนี่โครตเบาเลย   เราชอบเพลงนึงร้องไม่ยาก เนื้อก็หนุก  

     ก็ไม่มีไรแล้ว ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดีสำหรับทุกคนนะ